Ik ben Remon, een echte dierenvriend. Toen ik een jaar of 6 was lag ik al samen te slapen met een grote hond, en heb zelf altijd honden om mij heen gehad. We hebben meerdere rassen gehad, Kalli, een Heidewachtel teefje, Mickey een teefje en was een lief, bruin wit hondje met krulstaartje, soort hoog potige Jack-Russel, daarna een echte kleine, gespierde vriend, Bo-Bo, een Jack-Russel reu, toen een wit zwarte Reu, wederom een hoogpolige Jack-Russel B-J genaamd. Samen bij hem hebben we onze eerste ruwhaar teckel gekocht, een kruising tussen een dwerg en standaard teckel. Voor degene die het nog niet mochten weten, teckels zijn er in 3 afmetingen, van klein naar groot: kaninchen, dwerg en standaard. Vanaf die tijd hebben we altijd 2 honden tegelijk gehad, gaan ook mee op vakantie met de caravan in hun eigen stoeltjes! Toen BJ weg was gevallen hebben we heel kort enkel onze teckel Saartje gehad, maar gauw kwam Pleuntje er bij als pup. Pleuntje is onze tweede ruwhaarteckel, afmeting standaard. Die 2 samen was de eerste week even wennen aan elkaar maar kort daarna waren we allemaal verkocht aan het leuke karakter van de teckel, het zijn net clowntjes.... Speels, kunnen rennen, knuffelen, zonnen, zwemmen, kunnen los mee wandelen alhoewel dat niet altijd een garantie is. Bij ons gelukkig wel.
In 2024 hebben we op aanraden van onze dierenarts een nestje gefokt met Pleuntje, omdat het onszelf ook wel leuk leek om een nestje in huis te mogen hebben, het voorbereiden van alles, gesprekken om de juiste dekreu erbij te kiezen, en dan het moment van de geboorte van het eerste nest: 3 reutjes, en wat denk je. 1 ervan heb ik niet kunnen wegdoen, ik wilde deze zo graag houden bij ons gezin en bij de andere teckels, dat we nu dus drie ruwhaarteckels in huis hebben, en wij als gezin helemaal om zijn aan dit karakter van de honden, zo lief, eindelijk de eerste honden die niet zomaar tegen iedere hond aan blaffen en springen maar goed in omgang zijn met eigenlijk alle dieren. Ja, een enkele windhond moet het geblaf van de kleinste teckel te horen krijgen, maar dezelfde loopt strak los, langs een zwaan als ze de behoefte gaat doen, is voor de duvel niet bang maar zal ze ook totaal niet willen aanvallen.