Waarom kleine honden pylorusstenose en pylorospasme ontwikkelen
Bij honden is de pylorus een spierachtige klep die zich bevindt tussen de maag en de dunne darm. Normaal blijft deze klep gesloten terwijl de maag zich vult met voedsel en opent dan om gedeeltelijk verteerd voedsel door te laten naar de dunne darm voor verdere vertering.
Kleine honden kunnen twee aan elkaar verwante aandoeningen ontwikkelen die dit gebied aantasten: pylorusstenose en pylorospasme. Pylorusstenose is een vernauwing van de pylorus, terwijl pylorospasme een abnormale kramp van de pylorisspier is. Beide belemmeren de doorgang van voedsel uit de maag en veroorzaken braken.
De rol van de pylorus bij de spijsvertering begrijpen
De voornaamste functie van de maag is om grote hoeveelheden voedsel op te slaan en af te breken met zuren en enzymen. Na de vertering in de maag gaat het voedsel door de pylorissfincter naar het duodenum (het eerste deel van de dunne darm). Dit proces duurt meestal ongeveer 12 uur.
Bij pylorusstenose wordt de opening abnormaal smal, terwijl pylorospasme zorgt voor tijdelijke spierkrampen die de opening verkleinen. Deze aandoeningen bemoeilijken het verlaten van de maag door voedsel, wat leidt tot symptomen.
Waarom ontwikkelen kleine honden deze aandoeningen?
Er zijn verschillende redenen waarom kleine honden, vooral bepaalde rassen, gevoeliger zijn voor pylorusstenose en pylorospasme:
- Aangeboren oorzaken: Sommige kleine of brachycefale rassen zoals Lhasa Apsos, Shih Tzus, Pekingees en Maltezers kunnen geboren worden met verdikte pylorisspieren die een vernauwing vanaf de geboorte veroorzaken. Symptomen worden vaak opgemerkt tussen vier en twaalf maanden, meestal na het spenen wanneer vast voedsel wordt geïntroduceerd.
- Verworven oorzaken: Chronische ontsteking van het maagvlies (gastritis), infecties, zweren, tumoren of stress kunnen later in het leven leiden tot progressieve verdikking of krampen van de pylorisspieren.
Herkennen van de symptomen om je hond te beschermen
Veelvoorkomende tekenen van pylorusstenose of pylorospasme zijn:
- Intermitterend braken, meestal ongeveer een uur na het eten
- Braken van onverteerd of gedeeltelijk verteerd voedsel
- Gewichtsverlies door ondervoeding als de aandoening ernstig is
- Af en toe slechts gedeeltelijk braken, omdat wat voedsel soms door de vernauwde opening kan passeren
Het voeren van waterig of fijn gemalen voedsel kan de doorgang vergemakkelijken, terwijl volumineus of droog voedsel de symptomen kan verergeren.
Diagnostische procedure en behandelmogelijkheden
Het stellen van de diagnose vereist een grondige dierenartsenanamnese en soms beeldvorming zoals röntgenfoto's om de grootte van de pylorusopening en de toestand van de maag te beoordelen.
De behandeling hangt af van de ernst:
- Behandeling: Bij pylorospasme kunnen dieetbeheer, medicijnen om krampen te beheersen en soms kalmeringsmiddelen honden helpen comfortabel te leven met de symptomen.
- Chirurgie: Bij pylorusstenose is een operatie om de pylorusopening te verbreden (pyloromyotomie of pyloroplastiek) zeer succesvol en stelt honden in staat om weer normaal te kunnen verteren en een gelukkig leven te leiden.
Leven met en ondersteunen van je hond
Kleine honden met pylorusproblemen leiden vaak een gelukkig leven na behandeling of met zorgvuldige beheersing. Regelmatige controles bij de dierenarts zijn noodzakelijk om het gewicht en de spijsvertering te monitoren. Verantwoord huisdierbezit betekent ook dat je vroege symptomen herkent en snel veterinaire hulp zoekt.
Conclusie
Pylorusstenose en pylorospasme treffen vooral kleine en brachycefale rassen door aangeboren spierveranderingen of verworven ontstekingen. Met een juiste diagnose, passende behandeling en voortdurende zorg kunnen getroffenen goed herstellen en een vol en gezond leven leiden. Als je kleine hond vaak braakt of gewicht verliest, raadpleeg dan de dierenarts om te onderzoeken of pylorusproblemen de oorzaak zijn en bespreek de beste weg naar herstel.
