Mediale Canthale Zaksyndroom bij Honden: Oorzaken, Symptomen & Behandeling

Het mediale canthale zaksyndroom (MCZS) is een oogaandoening bij honden die ontstaat door een afwijking in de structuur van het ooglid, met name rond de mediale canthus – de binnenhoek van het oog. Deze afwijking zorgt voor een conjunctivazakje waarin vuil en vuilresten zich ophopen, wat leidt tot chronische irritatie en ontsteking van het hoornvlies en het bindvlies.

Hondenrassen met het grootste risico op mediale canthale zaksyndroom

MCZS komt vooral voor bij brachycefale rassen vanwege hun kenmerkende gezichtsvorm en diep liggende ogen. Daarnaast kan het ook voorkomen bij honden met ondiepe oogkassen of grote oogkassen ten opzichte van de ooggrootte, zoals bij de Afghaans Windhond. Deze fysieke kenmerken zorgen ervoor dat vuil gevangen raakt in het conjunctivazakje, wat aanhoudende irritatie veroorzaakt.

Rassen die bijzonder gevoelig zijn voor MCZS zijn onder andere:

• Dobermann pups
• Poedel pups
• Afghaanse Windhond pups
• Ruwharige Collie pups
• Lurchers
• Weimarse Staande Hond pups
• Golden Retriever pups
• Labrador Retriever pups
• Duitse Dog pups
• Rottweiler pups

Symptomen geassocieerd met mediale canthale zaksyndroom

MCZS wordt vaak niet meteen opgemerkt omdat de symptomen in het begin mild kunnen zijn. Veelvoorkomende tekenen zijn chronische conjunctivitis veroorzaakt door de ophoping van vuil in het conjunctivazakje. Honden kunnen last hebben van waterige of dikke, plakkerige afscheiding en gezwollen of tranende ogen, vooral 's ochtends goed zichtbaar.

Aangetaste honden wrijven vaak over hun ogen bij het wakker worden, wat de irritatie kan verergeren en kan leiden tot pijnlijke en rode ogen. Hoewel het ongemak beperkt lijkt, kan aanhoudende ontsteking het risico op pijnlijke secundaire oogaandoeningen zoals corneale zweren of pigmentaire keratitis verhogen.

Wanneer begint een hond symptomen te tonen?

Honden vertonen doorgaans symptomen van MCZS tussen de 6 en 18 maanden. Eigenaren kunnen aanhoudende oogafscheiding opmerken die de hond niet zichtbaar last bezorgt, maar wel regelmatige reiniging vereist voor een goede ooghygiëne.

Diagnose van mediale canthale zaksyndroom

Een onderzoek door de dierenarts richt zich op de observatie van de oogstructuur, het conjunctivazakje en de aanwezigheid van vuilresten. Extra tests kunnen omvatten:

• Neurologische tests om andere oorzaken van oogongemak uit te sluiten
• Schirmer-traantest om de traanproductie te beoordelen
• Swabs van oogafscheiding voor bacteriële kweek en gevoeligheidsonderzoek

Behandelingsopties voor MCZS

In milde gevallen kan behandeling beperkt blijven tot regelmatige reiniging en monitoring. Bij ernstigere gevallen kunnen topische medicaties zoals ontstekingsremmers en antibiotica worden voorgeschreven om infecties en ontstekingen te bestrijden.

Het spoelen van de traankanalen onder lokale verdoving of sedatie kan worden uitgevoerd om blokkades te verwijderen. In gevorderde of hardnekkige gevallen kan een chirurgische correctie door middel van een mediale canthoplastiek (blepharoplastiek) worden aanbevolen. Deze ingreep verkort de ooglidopening, waardoor het conjunctivazakje verdwijnt en het oogcomfort en de ooggezondheid verbeteren.

Prognose

Met de juiste veterinaire zorg, inclusief chirurgie indien noodzakelijk, kunnen honden met MCZS een aanzienlijke verbetering van oogcomfort en een lager risico op secundaire complicaties ervaren. Vroege diagnose en voortdurende zorg zijn essentieel voor het behoud van levenskwaliteit en ooggezondheid.