Schijnzwangerschap komt regelmatig voor onder honden. Een teef die schijnzwanger is heeft het gevoel zwanger te zijn, terwijl dit in werkelijkheid niet zo is. Een schijnzwangerschap kan een aantal verschillende oorzaken hebben. Het kan optreden nadat een teef succesvol gedekt is, maar dit uiteindelijk niet tot een bevruchting leidt. Maar een schijnzwangerschap kan ook spontaan na een loopsheid optreden. Dit kan gebeuren als er in de dichte omgeving van de teef, andere zwangere teven aanwezig zijn die net geworpen hebben. De schijnzwangerschap treedt dan op omdat de teef instinctief reageert op de aanwezigheid van de pasgeboren pups.
De kenmerken van een schijnzwangerschap zijn divers. De teef vertoont nesteldrang en begint van alles te verzamelen: speelgoed, kleding of sokken. Ze is onrustig, soms aanhankelijker dan normaal of juist agressiever. Haar melkklieren kunnen opzwellen en er kan zelfs melkproductie optreden. Andere lichamelijke kenmerken zijn gewichtstoename en een iets opgezette buik. De klachten treden doorgaans op zes tot twaalf weken na het begin van de loopsheid en duren tien tot dertig dagen.
Schijnzwangerschap ontstaat door hormonale veranderingen na de loopsheid. Bij elke teef stijgt na de loopsheid het progesteron, ongeacht of ze gedekt is. Daarna daalt dit hormoon weer en stijgt prolactine — hetzelfde hormoon dat bij echte zwangerschap voor melkproductie zorgt. Dit patroon treedt bij alle niet-gesteriliseerde teven op, maar bij sommige is de reactie van het lichaam zo sterk dat er daadwerkelijk symptomen ontstaan.
In de meeste gevallen gaat de schijnzwangerschap vanzelf over. Leidt uw teef zoveel mogelijk af met wandelen en spelen. Haal speelgoed waar ze haar nestdrang op richt weg. Aai haar niet over de buik en raak de tepels niet aan, want dit stimuleert de melkproductie. Bij ernstige klachten — veel melkproductie, langdurig gedrag of zichtbaar lijden — kan de dierenarts een niet-hormonaal middel voorschrijven. Sterilisatie voorkomt toekomstige episodes definitief.