Teven zijn in het wild mono-oestrische dieren: zij worden maar één keer per jaar loops. Bij sommige van de gedomesticeerde rassen is dit behouden gebleven. Vooral rassen zoals de saarlooswolfhond, waar recentelijk wolvenbloed is ingefokt vertonen deze eigenschap. De resterende gedomesticeerde honden zijn 2 - 3 keer per jaar loops. Tussen de verschillende loopsheden liggen gemiddeld 7 maanden, maar het tijdsinterval is per hond aan grote variaties onderworpen.
De loopsheid wordt in twee fasen opgedeeld, die elkaar opvolgen. In de eerste fase (pro-oestrus) zal de vulva van de teef opzwellen en zal de teef een bloederige uitvloei vertonen. De afgegeven feromonen trekken reuen aan, maar de teef laat zich in dit stadium nog niet dekken. Deze fase duurt gemiddeld negen dagen tot maximaal 17 dagen. In een tweede fase neemt de zwelling van de vulva iets af en wordt de uitvloei minder. De kleur verandert van rood naar geelbruinachtig. De teef trekt nu naast reuen ook andere teven aan. De teef accepteert nu de reu en een dekking kan plaatsvinden. Ook deze fase duurt gemiddeld 9 dagen (varieert tot 21 dagen). Tijdens de tweede fase (oestrus) zal de eisprong plaatshebben.
Als bevruchting heeft plaatsgevonden, wordt deze gevolgd door een dracht, zie Dracht en geboorte. De dracht duurt ongeveer 64 dagen. Als er geen bevruchting heeft plaatsgevonden, wordt de loopsheid van de teef gevolgd door een derde fase, de metoestrus. Daarna komt een fase van seksuele inactiviteit, de anoestrus die sterk uiteen kan lopen maar gemiddeld 4 maanden duurt. De anoestrus wordt opnieuw gevolgd door een loopsheid.
De eerste tekenen van loopsheid zijn soms al zichtbaar voordat de bloederige afscheiding begint. De vulva van de teef zwelt op en kan twee tot drie keer groter worden dan normaal. De teef likt zichzelf vaker dan gewoonlijk en kan onrustiger of juist afstandelijker zijn dan normaal. Sommige teven laten al in dit vroege stadium de staart meer opzij houden. Reuen in de omgeving worden aangetrokken door de feromonen die de teef afgeeft, ook al is ze nog niet vruchtbaar. Let ook op gedragsveranderingen: een loopse teef kan meer aandacht zoeken of juist afstandelijker zijn. De bloederige afscheiding begint meestal een paar dagen na de eerste zwelling en markeert het officiële begin van de loopsheid.
De meeste labrador teefjes worden voor het eerst loops tussen de tien en zestien maanden oud. Dit kan echter per dier verschillen: sommige teven worden al op negen maanden voor het eerst loops, terwijl anderen pas op achttien maanden of later hun eerste loopsheid vertonen. Na de eerste loopsheid worden labradors doorgaans twee keer per jaar loops, met een interval van ongeveer zes tot zeven maanden. Het exacte tijdstip varieert per hond. Houd een logboek bij van elke loopsheid inclusief startdatum en duur, zodat u het patroon van uw hond kunt leren kennen. Dit helpt bij het plannen van een eventuele dekking of bij het nemen van voorzorgsmaatregelen om een ongewenste dracht te voorkomen.
Een volledige loopsheid duurt gemiddeld drie tot vier weken. In die periode is het belangrijk om uw teef goed te beschermen tegen ongewenste bedekkingen. Laat haar niet los lopen in openbare gebieden en houd haar altijd aan de lijn. Reuen kunnen van grote afstand de geur van een loopse teef opvangen en zijn in staat hekken te doorbreken of muren te beklimmen. Speciale loopsheidsbroekjes kunnen helpen om bloedvlekken in huis te voorkomen, maar beschermen niet tegen een dekking. Als u niet van plan bent te fokken, overleg dan met uw dierenarts over sterilisatie of anticonceptie. Sterilisatie is de meest permanente oplossing en vermindert ook het risico op baarmoederontsteking en baarmoederkanker.