Het helpen van uw hond bij de bevalling is een natuurlijk proces dat de meeste teven instinctief aankunnen. Als zorgzame eigenaar kan het echter een groot verschil maken om te begrijpen hoe u uw hond kunt voorbereiden en ondersteunen tijdens de geboorte voor een soepele bevalling van zowel de moeder als de pups. Deze gids leidt u door belangrijke stappen om uw hond te helpen tijdens het werpen, van voorbereiding tot nazorg.
Een goede voorbereiding is cruciaal om een rustige en veilige omgeving te creëren voor de bevalling van uw hond. Kies een stille, tochtvrije plek in huis waar uw hond zich comfortabel voelt. Richt een werpkist in of gebruik een schone, plastic bak voor kinderen met zachte bodembedekking. Laat uw hond goed wennen aan deze plek ruim voor de uitgerekende datum, zodat ze het accepteert als haar ruimte.
Als de uitgerekende datum nadert (meestal ongeveer 63 dagen na de dekking), meet dan dagelijks de lichaamstemperatuur van uw hond. Een daling tot onder de 37,7°C geeft meestal aan dat de bevalling binnen 24 uur zal beginnen. Houd haar dieet rijk aan voedzaam puppievoer om extra voedingsstoffen te bieden tijdens de dracht en het zogen, en geef geen calciumsupplementen tenzij door uw dierenarts geadviseerd.
De bevalling verloopt in verschillende fasen. De eerste fase omvat nestgedrag en weeën die 6 tot 12 uur kunnen duren. De tweede fase is de daadwerkelijke geboorte van de pups, meestal komt er elke 30 minuten tot een uur een pup ter wereld. In de derde fase worden de placenta’s geboren, dit gebeurt meestal na elke pup.
Houd een nauwkeurige registratie bij van de tijden per fase en geboorte. Let op of uw hond langer dan 30 minuten hard drukt zonder vooruitgang te boeken, of als er een pauze van meer dan vier uur is tussen de pups. Dit zijn aanwijzingen voor mogelijke problemen en vragen om direct contact met uw dierenarts.
De meeste honden kunnen zonder hulp werpen, en onnodige tussenkomst kan stress en complicaties veroorzaken. Grijp alleen in bij duidelijke moeilijkheden, zoals een vastzittende pup of als de teef het vruchtvlies niet verwijdert.
Indien nodig breekt u voorzichtig het vlies voor de pasgeborene en droogt u de pup af met een schone handdoek om ademhaling te stimuleren. Bind en knip de navelstreng ongeveer 1,5 centimeter van de buik van de pup af met gesteriliseerde draad en schaar om infectie te voorkomen. Trek nooit aan de pup; als u twijfelt, neem dan snel contact op met uw dierenarts.
Als uw hond zich prettig voelt bij uw aanwezigheid, bied dan kalm geruststelling met een zachte toon en lieve woorden. Respecteer haar behoefte aan rust als ze liever alleen is om stress te vermijden. Zorg voor vers water en smakelijke, energierijke tussendoortjes zoals zachte voeding of een klein beetje vanille-ijs tussen de pupgeboorten, maar dwing haar niet om te eten of te drinken.
De focus van uw hond ligt op de geboorte, houd daarom de interacties minimaal en ondersteunend en vermijd plotselinge bewegingen of harde geluiden in de werkomgeving.
Na de bevalling heeft uw hond rust nodig, maar ook aandacht voor hydratatie en voeding. Zorg dat vers water en zachte voeding binnen handbereik zijn. Beperk verstoringen in huis om stress te verminderen. Controleer of alle pups goed drinken en groeien, en weeg ze dagelijks indien mogelijk zonder ze onnodig van de moeder te scheiden.
Raak de pups alleen aan nadat de moeder ze heeft geaccepteerd en geïmiteerd, om afwijzing te voorkomen. Neem contact op met uw dierenarts als u tekenen van ziekte of ongemak bij de moeder of haar nestje ziet.
Door deze uitgebreide stappen te volgen kunt u een liefdevolle omgeving creëren die het natuurlijke werpproces van uw hond ondersteunt en waarbij u klaar bent om hulp te bieden indien nodig. Zet altijd het welzijn van uw hond voorop en raadpleeg uw dierenarts bij twijfel.