Veel hondenrassen zijn vatbaar voor doofheid, hetzij vanaf de geboorte als genetische aandoening, hetzij later in het leven ontwikkeld. De Dalmatier pups zijn bijvoorbeeld een ras dat vaker dan gemiddeld dove pups voortbrengt. Andere honden met vooral een witte vacht en blauwe ogen kunnen ook meer kans hebben op doofheid.
Doofheid bij honden komt waarschijnlijk vaker voor dan u denkt; men schat dat ongeveer 3% van de honden vanaf de geboorte of jonge leeftijd volledig doof is, oplopend tot ongeveer 13% van de hond populatie als ook leeftijdsgerelateerde en gedeeltelijke doofheid worden meegeteld.
Met zulke statistieken is het begrijpelijk dat veel interesse is in hoe een dove hond het beste kan worden getraind, aangezien de meeste hondentraining gebaseerd is op vocale commando's. Hoe traint u dus effectief een dove hond? Deze gids biedt praktische tips die u helpen te communiceren en een band op te bouwen met uw dove hond.
Sommige honden maskeren hun doofheid erg goed. Het is niet ongewoon dat eigenaren jarenlang verrast worden door een nieuwe diagnose, omdat hun hond op niet-auditieve signalen reageert zonder dat zij zich daarvan bewust zijn. Deze aanpassingsvaardigheid biedt hoop dat dove honden kunnen worden getraind met alternatieve methodes in plaats van verbale commando's.
Als u vermoedt dat uw hond doof is of gehoorverlies heeft, is het verstandig uw hond te laten onderzoeken door een dierenarts om behandelbare aandoeningen uit te sluiten en het gehoor aan beide oren te evalueren.
U zult vocale commando's moeten vervangen door visuele signalen en lichaamsbewegingen, hoewel het kiezen van effectieve signalen uitdagend kan zijn. Stel een duidelijk set handgebaren samen voor kerncommando's zoals zit, blijf, nee, liggen en stop, zorg ervoor dat elk signaal uniek en duidelijk van de anderen te onderscheiden is. Gebruik uw handen, armen en lichaamshouding om signalen onmiskenbaar te maken.
Honden halen ook stemming uit uw gezichtsuitdrukkingen, dus combineer positieve commando's met een glimlach en enthousiasme, en negatieve zoals "nee" met een frons en hoofdschudden. Bijvoorbeeld, een duim omhoog en knik kan "goed zo" betekenen, terwijl het schudden van uw hoofd met frons aangeeft "nee".
Ondertussen is het normaal om visuele aanwijzingen met gesproken commando's te combineren, maar wees consequent om verwarring te voorkomen. Uw hond kan beginnen associaties te maken met uw mondbewegingen zelfs als hij niet hoort.
Zelfs met een breed repertoire aan visuele commando's moet u eerst de aandacht van uw dove hond krijgen, aangezien hij uw roepnaam niet kan horen.
Indoors of op oppervlakken waar trillingen zich goed verspreiden, kan het stampen met uw voeten uw hond waarschuwen door trillingen onder zijn poten. Buiten is dit minder betrouwbaar, gebruik daarom altijd een lijn bij wegen voor veiligheid. Laat uw hond alleen vrijlopen in veilig afgesloten gebieden waar u visueel contact kunt houden.
Train uw hond om regelmatig terug naar u te kijken als hij losloopt, met behulp van een consistent visueel signaal om hem te roepen. Draag daarnaast felgekleurde of reflecterende kleding zodat uw hond u goed kan volgen.
Geïnspireerd door sport scheidsrechters kan een "rode kaart" systeem uw hond signaleren te stoppen en naar u terug te keren. Gebruik een felkleurig kaartje of opvallend voorwerp, maar vermijd traditioneel rood omdat honden moeite hebben met rood- en groentinten.
Op donkere dagen kan een knipperende zaklamp hetzelfde doel dienen. Consistentie en duidelijke herkenning van deze visuele terugroep cue zijn essentieel voor veiligheid en gehoorzaamheid.
Het trainen van een dove hond kan absoluut voldoening geven en succesvol zijn met geduld, consistentie en duidelijke visuele communicatie. Door uw methodes aan te passen aan de unieke behoeften van uw hond en te focussen op positieve versterking, leert u niet alleen commando's maar verdiept u ook de band, wat zorgt voor een gelukkig en veilig leven samen.