Alle honden en pups kunnen af en toe braken, vaak doordat ze te snel eten of hun voedsel 'wegschrokken'. Het is echter belangrijk om te weten wanneer braken of regurgitatie zorgwekkend is en wanneer u de dierenarts moet raadplegen. Als uw volwassen hond vaak braakt, noteer dan het tijdstip en de omstandigheden, zoals na het eten of bewegen—dit helpt de dierenarts bij de diagnose. Bij pups moet herhaaldelijk braken leiden tot directe veterinaire zorg omdat zij minder reserve hebben om ziekte te verwerken.
Het verschil begrijpen is essentieel. Braken is een actief proces waarbij inhoud uit de maag of de bovenste darmen krachtig wordt uitgestoten, meestal voorafgegaan door misselijkheidsverschijnselen zoals speekselen, liplikken en kokhalzen. Het braaksel bevat vaak deels verteerd voedsel of gal en kan op elk moment voorkomen. Regurgitatie daarentegen is een passief uitspugen van onverteerd voedsel of water uit de slokdarm kort na het eten of drinken, meestal zonder waarschuwing.
Regelmatige regurgitatie kan duiden op een onderliggend probleem genaamd dysfagie, wat betekent dat slikken moeilijk is. Dysfagie wordt onderverdeeld in drie typen:
De dierenarts observeert het eet- en slikgedrag, neemt een uitgebreide anamnese af en kan diagnostische tests inzetten zoals röntgenfoto's met contrastvloeistof of endoscopie (een camera via de mond naar de maag) om blokkades of afwijkingen te vinden.
De behandeling hangt af van de oorzaak en kan chirurgie, medicijnen of aanpassing van het dieet omvatten. Praktische tips zoals het voeren uit een verhoogde voerbak kunnen soms de regurgitatie bij slikproblemen verminderen.
Als braken (en niet regurgitatie) zeker is vastgesteld, probeert de dierenarts te achterhalen of dit door een primair maagdarmaandoening komt of een secundaire systemische ziekte.
De diagnose bestaat uit lichamelijk onderzoek, medische voorgeschiedenis, bloedonderzoek, röntgenfoto's en mogelijk endoscopie. Bij secundair braken is het behandelen van de onderliggende aandoening essentieel voordat de braakverschijnselen aangepakt worden.
De behandeling kan opname in een kliniek met vochttoediening en medicijnen zoals anti-emetica om misselijkheid te verminderen omvatten, evenals maagbeschermers tegen zweren of ontstekingen en antacida om de zuurgraad en reflux te verminderen. Honden mogen aanvankelijk kort nuchter blijven, met geleidelijke introductie van een vetarm, speciaal dieet van de dierenarts.
Vanwege hun beperkte reserves kunnen pups en kleine honden snel achteruitgaan bij braken. Directe veterinaire zorg wordt aanbevolen als het braken frequent is of samengaat met symptomen als lusteloosheid of uitdroging.
Als u een hond of pup wilt adopteren of kopen, kies dan voor reputable fokkers of overweeg adoptie via asielen om verantwoord eigenaarschap te stimuleren. Raadpleeg altijd snel uw plaatselijke dierenarts bij zorgwekkende symptomen zoals herhaald braken of regurgitatie, zodat uw huisdier tijdige en effectieve zorg krijgt.