Syringomyelie is een neurologische aandoening die de laatste jaren meer aandacht heeft gekregen, vooral sinds de documentaire Pedigree Dogs Exposed van de BBC in 2008. Deze aandoening komt met name veel voor bij Cavalier King Charles Spaniel pups, waar schadelijke fokpraktijken hebben bijgedragen aan de prevalentie.
Echter, syringomyelie beperkt zich niet tot alleen Cavalier King Charles Spaniels. Deze niet-besmettelijke aandoening, veroorzaakt door anatomische conformatie en niet door een infectie, kan verschillende hondenrassen treffen, vooral kleinere rashonden. Vaak wordt het overgeërfd door het fokken met lijnen die een bepaalde schedel- en hersenstructuur hebben.
Syringomyelie ontstaat wanneer vochtgevulde holtes, zogenoemde syrinxen, zich vormen in het ruggenmerg. Dit is meestal het gevolg van een malformatie die Chiari-achtige malformatie wordt genoemd, waarbij de hersenen en schedel niet in verhouding zijn, wat leidt tot een blokkade van de hersenvochtstroom bij de schedelbasis.
Deze aandoening is aangeboren en komt vaker voor bij kleine rassen door hun schedelstructuur. Syringomyelie is progressief en kan hevige pijn, hoofdpijn, stijfheid in nek, rug en ledematen veroorzaken, evenals zwakte of gevoelloosheid in de ledematen. In ernstige gevallen kan het de controle over blaas of darmen beïnvloeden, de lichaamstemperatuur verstoren en leiden tot oververhitting.
Door de chronische en pijnlijke aard van deze aandoening, wordt afgeraden om honden die eraan lijden te gebruiken voor de fok om verspreiding te voorkomen.
Honden met syringomyelie vertonen vaak duidelijke tekenen van ongemak. Ze kunnen gevoelig zijn of het aanraken van hun hoofd en nek weigeren, halsbanden ontwijken of moeite hebben met aanlijnen en verdedigen deze gebieden soms.
Pijn kan erger worden bij extreme temperaturen of na rust, omdat bepaalde slaapposities het ongemak kunnen versterken. Een hond die zijn hoofd zonder duidelijke reden omhoog houdt tijdens het slapen kan een teken zijn van syringomyelie.
Vaak krabben honden of tikken met hun poten aan hun hoofd of nek, meestal aan één zijde. Gevorderde gevallen kunnen neurologische symptomen vertonen zoals moeilijk lopen, zwakte of tremoren in de ledematen, doofheid of verlamming van zenuwen.
Bij verdenking op syringomyelie is een onderzoek bij de dierenarts noodzakelijk, waarbij Magnetische Resonantie Imaging (MRI) de beste methode is om de diagnose te stellen. MRI toont de syrinxen en onderliggende structurele afwijkingen zoals de Chiari-achtige malformatie.
Aangezien MRI-apparatuur duur is en niet in elke dierenkliniek beschikbaar, kan doorverwijzing naar specialisten nodig zijn. Dit kan prijzig zijn, maar is belangrijk voor een nauwkeurige diagnose en om te bepalen of een hond geschikt is om mee te fokken zonder een groot risico op overdracht.
De behandeling hangt af van de ernst, met als focus het verbeteren van de kwaliteit van leven en het beheersen van symptomen.
Syringomyelie is niet volledig te genezen, maar de symptomen zijn vaak goed te beheersen. De impact verschilt van milde klachten tot ernstige neurologische beperkingen. In ernstige gevallen, wanneer de pijn ondraaglijk is en de levenskwaliteit slecht, kan euthanasie overwogen worden.
Eigenaren en fokkers dienen ervoor te zorgen dat honden die lijden aan syringomyelie of uit vatbare lijnen komen niet worden ingezet voor voortplanting, om verdere lijden te voorkomen.
Hebt u zorgen over syringomyelie bij uw hond of een hond die u overweegt? Raadpleeg dan zo snel mogelijk uw dierenarts voor advies en diagnose.