Sint Bernard

De Sint Bernard is een van de grootste rassen op de planeet en ze zijn beroemd om hun rol als reddingshonden in de bergen van Zwitserland en het ras staat wereldwijd bekend als een "vriendelijke reus". Deze charmante, groter dan levensgrote honden hebben hun weg gevonden naar de harten en huizen van veel mensen over de hele wereld dankzij hun vriendelijke, geduldige en aanhankelijke aard, vooral wanneer ze in de buurt zijn van kinderen van alle leeftijden.

Ondanks hun enorme omvang hebben Sint Bernards niet zoveel ruimte nodig om zichzelf te uiten als de meeste mensen denken en zolang ze voldoende dagelijkse lichaamsbeweging en mentale stimulatie krijgen, zijn ze net zo gelukkig in een kleiner huis als in een groot huis op het platteland. Met dit gezegd houden alle honden, inclusief Sint Bernards, ervan om te kunnen rondlopen in een veilige achtertuin wanneer ze maar kunnen. Sint Bernards verliezen het hele jaar door grote hoeveelheden haar, wat betekent dat ze niet de beste keuze zijn voor iemand die erg gesteld is op een schoon huis, maar een geweldige keuze voor mensen die op zoek zijn naar een grote, liefdevolle en vriendelijke hond die vooral goed is met kinderen.

De Sint-Bernard is vernoemd naar het Hospice van de Grote Sint-Bernhardpas, die een Alpenroute verbindt Zwitserland met het naburige Italië en er zijn records en schilderijen van deze grote honden die teruggaan tot 1707 en zelfs eerder, hoewel deze honden er heel anders uitzagen dan de Sint-Bernards die we vandaag zien. Het waren de monniken die het hospice in AD 980 stichtten en ze gebruikten hun honden om reizigers die verdwaald waren in de pas te redden, zodat ze hen onderdak konden bieden in het hospice. Deze honden excelleerden in het vinden van verloren mensen omdat ze hun weg kunnen vinden in barre weersomstandigheden waar mensen niet tegen konden. Deze grote honden zouden verdwaalde reizigers vinden en ze terugbrengen naar het hospice wanneer er een sneeuwstorm opstak.

Het ras werd oorspronkelijk de Alpenmastiff genoemd en honden werden vaak afgebeeld in schilderijen van bekende kunstenaars. Een van die kunstenaars was Edwin Landseer die de honden schilderde met brandyvaten om hun nek, wat een wereldberoemd symbool werd van de Sint-Bernard, hoewel de honden eigenlijk helemaal geen vaten droegen.

In het begin van de jaren 1800 werden ze ook vaak "Barry" honden genoemd naar een beroemde Sint-Bernard genaamd Barry. Volgens de legende redde hij 40 verdwaalde reizigers in de pas. Het ras dreigde bijna helemaal te verdwijnen tijdens de jaren 1830 omdat de monniken van die tijd hun honden veel te veel met elkaar kruisten, wat samen met enkele zeer strenge winters en honden die ziektes ontwikkelden resulteerde in hun aantallen die gedecimeerd werden. Als gevolg begonnen de monniken hun honden te kruisen met Newfoundlands, de Grote Pyreneese hond en er wordt gedacht dat ze ook Duitse doggen in de mix introduceerden en dit leidde tot de creatie van de honden die we vandaag zien, hoewel ze destijds niet zo zwaar en langer van been waren. De Sint-Bernard blijft tot op de dag van vandaag de mascotte van het klooster.

De monniken hadden oorspronkelijk alleen Newfoundlands gebruikt die in de jaren 1850 naar het land waren geïmporteerd in een poging om het ras te redden, maar hun inspanningen waren niet succesvol omdat de honden zwaardere vachten hadden die het risico liepen om bevroren te raken en verstopt te raken met sneeuw, waardoor een hond zou worden belast. Daarom introduceerden ze de andere rassen in de mix om een hond met een lichtere vacht te creëren.

Het was pas in 1870 dat de eerste Sint-Bernards in Amerika verschenen toen de Rev. J C Macdona het ras onder de aandacht van het publiek bracht en ze waren meteen een hit. Zeven jaar later, in 1877, werden de eerste honden tentoongesteld op de Westminster Kennel Club show, waarna de populariteit van het ras in de Verenigde Staten snel toenam.

De Zwitserse Sint-Bernard Club werd op 15 maart 1884 in Bazel opgericht en de rasstandaard werd in 1888 goedgekeurd. Sindsdien wordt het ras beschouwd als de nationale hond van Zwitserland. Tegenwoordig is de Sint-Bernard nog steeds een populair ras hier in het Verenigd Koninkrijk en elders in de wereld dankzij hun heerlijk vriendelijke en loyale aard en hun trotse indrukwekkende uiterlijk, waardoor ze de nationale hond van Zwitserland zijn.

Interessante feiten over het ras

• Is de Sint-Bernard een kwetsbaar ras? Nee, ze behoren tot de meest populaire in het Verenigd Koninkrijk en elders in de wereld dankzij hun zachte en vriendelijke aard
• De Sint-Bernard is de nationale hond van Zwitserland
• Het ras werd ooit de "Barry Dog" genoemd naar een beroemde Sint-Bernard genaamd Barry
• Ze stonden ook bekend als Edel Steeds
• De Sint-Bernard heeft een extreem weerbestendige vacht die hen helpt om te gaan met extreme kou, maar het betekent dat ze heel snel oververhit kunnen raken in warmer weer wanneer ze in auto's en warmere huizen zijn
• Sint-Bernards zijn niet alleen sterke en krachtige honden, maar ze zijn ook zeer intelligent

Schouderhoogte: Reuen 70 - 90 cm Teven 65 - 80 cm

Gemiddeld gewicht: Reuen 64 - 120 kg Teven 64 - 120 kg

Sint-Bernards zijn grote krachtige en gespierde honden met imposante koppen en een vriendelijke intelligente blik in hun ogen. Ze zijn een van de meest herkenbare honden ter wereld dankzij hun zoek- en reddingsgeschiedenis. Ze hebben zeer grote koppen met korte snuiten en een mooie vierkante neus aan het einde ervan. Ze hebben goed gedefinieerde stops en de bovenkant van hun hoofd is mooi gewelfd, wat bijdraagt aan de zachte intelligente uitstraling van het ras. Ze hebben ook vrij opvallende wenkbrauwen boven middelgrote donkere ogen die altijd een vriendelijke, vriendelijke en intelligente uitstraling hebben.

hun oren zijn matig groot en liggen dicht bij de wangen van een hond en zijn licht bevederd. De Sint-Bernard heeft een sterke kaak met een perfect schaargebit waarbij hun boventanden netjes over hun ondertanden overlappen. Hun nekken zijn dik en lang, goed gespierd en licht gebogen met Sint-Bernards die goed ontwikkelde keelhuid hebben. Hun schouders zijn breed en lopen goed omhoog bij de schoft van een hond. Hun voorpoten zijn recht, goed beend, lang en krachtig.

Zij hebben krachtige lichamen met een brede rechte rug en een goed afgeronde ribbenkast. Hun lendenen zijn breed en goed gespierd, met hun kruis breed en zachtjes aflopend naar de wortel van de staart. Borstkas is diep en breed met Sint-Bernards die sterke krachtige en goed gespierde eerste en tweede dijen hebben aan hun achterpoten. Hun voeten zijn groot en compact met honden met goed gewelfde tenen. Staarten zijn hoog aangezet en lang, met honden die ze naar beneden dragen als ze rusten, maar hoger als ze alert zijn of bewegen.

Wat betreft hun vacht kan de Sint-Bernard een ruwe of een gladde vacht hebben. Ruwharige honden hebben een dichte vacht die dicht bij het lichaam ligt, met het haar veel voller rond hun nek, dijen en hun staarten zijn goed bevederd. Bij gladharige honden ligt het haar dicht en is er slechts een kleine hoeveelheid bevedering op hun dijen en staarten. De geaccepteerde ras kleuren voor registratie bij de Kennel Club zijn als volgt:

• Bruin & Wit
• Bruin & Wit & Donkere Schakeringen
• Mahonie & Wit
• Mahonie Zwart & Wit
• Mahonie Brindle
• Mahonie Wit & Donkere Schakeringen
• Mahonie Wit Oranje Schakeringen
• Oranje & Wit
• Oranje & Wit & Donkere Schakeringen
• Oranje Zwart & Wit
• Rood & Wit
• Rood & Wit & Donkere Markeringen
• Rood Brindle
• Driekleur

Gang/beweging

Als een Sint-Bernard beweegt, doen ze dat op een soepele, ongehaaste manier met een enorme hoeveelheid kracht die uit hun achterhand komt, terwijl hun ruggen altijd stevig en vlak blijven. Hun achterpoten volgen hun voorpoten, wat honden helpt om ruwere en uitdagendere terreinen te bestrijken.

Fouten

De Kennel Club keurt elke overdrijving of afwijking van de rasstandaard af en zou fouten beoordelen op hoeveel ze de algehele gezondheid en het welzijn van een hond beïnvloeden, evenals hun vermogen om te presteren.

Reuen moeten beide testikels volledig ingedaald hebben in hun scrotum en het is vermeldenswaard dat honden iets korter of langer kunnen zijn, evenals iets lichter of zwaarder dan vermeld in de rasstandaard van de Kennel Club, die slechts als richtlijn wordt gegeven.

De Sint Bernard staat bekend om zijn relaxte karakter en het vormen van een extreem sterke band met hun familie. Ze zijn ongelooflijk loyaal en zullen hun uiterste best doen om een eigenaar te plezieren, wat betekent dat deze grote honden gemakkelijk te trainen zijn in de juiste handen en omgeving en hun best zullen doen om dingen goed te doen. Kortom, een Sint Bernard is vaak veel gemakkelijker te trainen en te hanteren dan veel kleinere rassen.

Sint Bernards zijn van nature sociale honden en kunnen over het algemeen goed opschieten met iedereen die ze ontmoeten. Ze zijn een goede keuze als gezinsdier, hoewel ze misschien per ongeluk een peuter of jonger kind omver zouden kunnen werpen vanwege hun enorme omvang. Zelden zou een van deze grote, zachte reuzen enige vorm van agressief gedrag vertonen. Omdat ze zo'n sterke band vormen met hun eigenaars, houden Sint Bernards er niet van om alleen gelaten te worden en ontwikkelen ze vaak verlatingsangst als ze dat wel zijn. Daarom zijn ze een goede keuze voor gezinnen waar minstens één persoon thuis blijft als iedereen het huis uit is.

Ze zijn niet de beste keuze voor beginnende eigenaren omdat ze veel beter presteren bij mensen die bekend zijn met hun behoeften en dit type zeer grote hond, inclusief de kosten van het houden ervan, wat veel meer is dan voor een gemiddeld formaat hond. Hoewel ze niet zoveel ruimte nodig hebben als men zou denken, genieten Sint Bernards ervan om te kunnen rondlopen in een veilige achtertuin wanneer ze maar kunnen, met in gedachten dat tijdens de warmere maanden van het jaar voorzichtigheid moet worden betracht wanneer een hond wordt uitgelaten of naar buiten wordt gelaten omdat ze de hitte niet goed verdragen vanwege hun dikke, dichte vacht.

Sint Bernards hebben een zeer kenmerkende geur die nogal muskusachtig is en waar sommige mensen moeite mee zouden kunnen hebben. Ze staan er ook om bekend behoorlijk te kwijlen, wat betekent dat ze niet de beste keuze zijn voor iemand die trots is op zijn huis. Het andere om in gedachten te houden is dat deze grote honden kunnen lijden tijdens de warmere zomermaanden, dus moet er voorzichtigheid worden betracht wanneer ze worden uitgelaten om oververhitting te voorkomen, wat gemakkelijk kan gebeuren wanneer het weer warmer is. Ze zijn ook uiterst gevoelig voor oververhitting in auto's en warmere kamers om dezelfde reden.

Zijn ze een goede keuze voor beginnende eigenaren?

De Sint Bernard, zoals eerder vermeld, is niet de beste keuze voor beginnende hondeneigenaren vanwege hun grote omvang en het feit dat ze vanaf het begin correct moeten worden behandeld en getraind, zodat ze niet opgroeien tot onhandelbare zeer grote honden. Met dit gezegd, in de juiste handen en omgeving zijn ze het perfecte gezinsdier en metgezel.

Hoe zit het met de prooidrift?

Sint Bernards zijn van nature zeer sociaal en hebben daarom geen zeer hoge prooidrift. Dit betekent echter niet dat een hond niet achter een kleiner dier aan zou gaan als de stemming hen overvalt, inclusief eekhoorns en de kat van de buren, zij het vrij langzaam.

Hoe zit het met speelsheid?

Sint Bernards hebben een zeer speelse kant aan hun karakter en vinden het leuk om te vermaken en vermaakt te worden, zij het op hun eigen tempo omdat deze grote honden graag nadenken voordat ze reageren. Het is ook belangrijk om niet te overdrijven omdat Sint Bernards te gemakkelijk oververhit kunnen raken dankzij hun dikke, dichte vacht.

Hoe zit het met aanpassingsvermogen?

Sint Bernards passen zich niet goed aan het leven in een appartement aan, omdat ze zulke grote honden zijn die genoeg ruimte nodig hebben om zichzelf te uiten zoals ze zouden moeten. Daarom zijn ze beter geschikt voor mensen die een veilige achtertuin hebben waar een hond zo vaak mogelijk kan rondlopen, met in gedachten dat honden nog steeds veel dagelijkse lichaamsbeweging en mentale stimulatie nodig hebben om echt gelukkig te zijn.

Hoe zit het met verlatingsangst?

Sint Bernards vormen sterke banden met hun families en honden zijn nooit erg blij als ze zich voor langere tijd alleen vinden. Ze zijn beter geschikt voor mensen die thuis werken of in huishoudens waar één persoon thuis blijft als iedereen weg is, zodat ze nooit alleen zijn voor langere tijd, wat kan leiden tot verlatingsangst bij een hond. Dit kan ertoe leiden dat ze destructief worden in huis, wat de manier van een hond is om stress te verlichten en zichzelf te vermaken.

Hoe zit het met overmatig blaffen?

Sint Bernards staan er niet om bekend "blaffers" te zijn, omdat ze van nature stillere honden zijn, maar een hond zou snel zijn eigenaar laten weten wanneer er vreemden zijn of wanneer er iets gebeurt dat ze niet leuk vinden. Zoals eerder vermeld, is hun enorme omvang meestal voldoende om overtreders af te schrikken.

Houden Sint Bernards van water?

De meeste Sint Bernards houden van zwemmen en zullen het water ingaan wanneer ze maar kunnen, vooral als het weer warm is. Als iemand een hond heeft die niet van water houdt, moet deze nooit worden gedwongen om erin te gaan, omdat dit hen alleen maar zou afschrikken. Met dit gezegd moet er altijd voorzichtigheid worden betracht bij het uitlaten van een Sint Bernard zonder riem in de buurt van gevaarlijker waterwegen, voor het geval een hond besluit erin te springen en dan gered moet worden, met in gedachten dat hun zware vacht hen zou kunnen verzwaren.

Zijn Sint Bernards goede waakhonden?

Sint Bernards zijn geen natuurlijke waakhonden, hoewel zoals eerder vermeld dit niet betekent dat een hond niet snel zou reageren om een eigenaar te laten weten wanneer er vreemden zijn, hoewel een hond zelden enige vorm van agressie zou vertonen.

De Sint-Bernard is een intelligente hond, maar ze staan bekend als "langzame denkers". Daarom kan hun training nooit worden overhaast, maar het moet vroeg worden gestart voordat de honden te groot worden. Het is essentieel dat puppy's vanaf jonge leeftijd goed gesocialiseerd worden en dat ze worden blootgesteld aan nieuwe situaties, geluiden, mensen, andere dieren en honden zodra ze volledig zijn gevaccineerd, zodat ze opgroeien tot zelfverzekerde, extraverte en volwassen honden.

Zoals eerder vermeld, moet hun training vroeg beginnen zodat puppy's de "basis" kunnen leren, en er moet speciale aandacht worden besteed aan het leren van deze grote honden om niet aan de lijn te trekken, wat, als het te laat wordt gelaten, kan resulteren in het uitlaten van een krachtige, volwassen hond. Sint-Bernards zijn nooit gelukkiger dan wanneer er regels en grenzen voor hen worden vastgesteld, zodat ze begrijpen wat hun eigenaren van hen verwachten.

Puppy's moeten van jongs af aan de basisregels worden bijgebracht, zodat ze de grenzen begrijpen die een eigenaar voor hen stelt. Sint-Bernards moeten vanaf het begin de volgende commando's leren:

• Kom
• Zit
• Blijf
• Stil
• Laat het
• Lig
• Bed

De Sint Bernard geniet van het zijn in een gezinsomgeving. Ze zijn kalm, houden van plezier en zijn volledig betrouwbaar, daarom zijn ze zulke geweldige honden om als gezelschapsdieren te hebben. Echter, dankzij hun enorme omvang moet er voorzichtigheid worden betracht wanneer een Sint Bernard in de buurt is van peuters en jonge kinderen, voor het geval ze hen per ongeluk omver zouden kunnen gooien, wat het grootste gevaar is bij zulke grote honden. Als zodanig moet elk contact tussen jongere kinderen en zo'n grote hond worden begeleid door een volwassene om ervoor te zorgen dat niemand bang wordt of gewond raakt.

Sint Bernards kunnen over het algemeen goed opschieten met andere huisdieren in een huishouden, vooral als ze samen zijn opgegroeid. Echter, voorzichtigheid is geboden wanneer ze kleine dieren ontmoeten die ze nog niet kennen, voor het geval. Deze grote honden zijn van nature sociaal en komen goed overeen met andere honden en zouden zelden degenen zijn die een gevecht zouden beginnen.

De gemiddelde levensverwachting van een Sint Bernard is tussen de 8 en 10 jaar wanneer ze goed worden verzorgd en gevoed met een passend dieet van goede kwaliteit dat past bij hun leeftijd.

Net als veel andere rassen staat de Sint Bernard bekend om een paar erfelijke gezondheidsproblemen waarvan het de moeite waard is om te weten als je van plan bent om je huis te delen met een van deze grote en indrukwekkende honden. De aandoeningen die het ras het meest lijken te beïnvloeden zijn onder andere:

• Entropion - een oogaandoening waarbij de oogleden naar binnen rollen en irritatie en schade aan het hoornvlies van een hond veroorzaken en indien onbehandeld blindheid kan veroorzaken
• Heupdysplasie - een hoog percentage (40%) van Sint Bernards lijdt aan de aandoening en dekreuen moeten worden getest
• Huidinfecties - dankzij hun dikke dichte vachten zijn Sint Bernards vatbaar voor hotspots en andere huidproblemen
• Diabetes mellitus - Sint Bernards hebben hogere niveaus van groeihormonen wat hen een groter risico geeft op het ontwikkelen van de aandoening
• Botkanker/osteosarcoom
• Epilepsie - een aandoening die erfelijk kan zijn en daarom mogen honden die zijn gediagnosticeerd met de aandoening nooit worden gebruikt voor fokdoeleinden
• Maagkanteling/torsie (GDV)
• Hartaandoeningen en vooral cardiomyopathie
• Osteochondritis
• Panosteitis
• Elleboogdysplasie
• Genu valgum
• Abnormale verkalking
• Hypofyse-afwijkingen

Wat met vaccinaties?

Sint Bernard pups zouden hun eerste vaccinaties hebben gekregen voordat ze worden verkocht, maar het is aan hun nieuwe eigenaren om ervoor te zorgen dat ze hun vervolgvaccinaties op tijd krijgen volgens het vaccinatieschema voor pups als volgt:

• 10-12 weken oud, met in gedachten dat een pup niet onmiddellijk volledige bescherming zou hebben maar volledig beschermd zou zijn 2 weken nadat ze hun tweede vaccinatie hebben gehad

Er is veel discussie geweest over de noodzaak voor honden om boosters te krijgen. Daarom is het het beste om met een dierenarts te praten voordat een definitieve beslissing wordt genomen over het al dan niet voortzetten van jaarlijkse vaccinaties die bekend staan als boosters.

Wat met castratie en sterilisatie?

Veel dierenartsen raden tegenwoordig aan om te wachten tot honden iets ouder zijn voordat ze worden gecastreerd en gesteriliseerd, wat betekent dat ze meer volwassen zijn voordat ze de procedures ondergaan. Daarom adviseren ze om reuen te castreren en teven te steriliseren wanneer ze tussen de 6 en 9 maanden oud zijn. Andere dierenartsen raden aan om honden te steriliseren en castreren wanneer ze 6 maanden oud zijn, maar nooit eerder tenzij om medische redenen.

Wat met obesitasproblemen?

Sommige Sint Bernards komen aan nadat ze zijn gecastreerd of gesteriliseerd en het is belangrijk om een oogje te houden op de taille van een hond voor het geval dat gebeurt. Als een hond begint aan te komen, is het belangrijk om hun dagelijkse calorie-inname aan te passen en de hoeveelheid lichaamsbeweging te verhogen. Oudere Sint Bernards zijn ook vatbaarder voor gewichtstoename en daarom is het essentieel dat ze dienovereenkomstig worden gevoerd en bewogen, omdat obesitas het leven van een hond met meerdere jaren kan verkorten. De reden hiervoor is dat het veel extra druk legt op de inwendige organen van een hond, inclusief het hart dat veel harder moet werken om bloed rond het lichaam van een hond te pompen.

Wat met allergieën?

Sint Bernards zijn vatbaar voor allergieën en het is belangrijk dat een hond zo snel mogelijk een dierenarts ziet als er een opvlamt, met in gedachten dat huidklachten een echt probleem zijn bij het ras, inclusief dat ze last hebben van "hotspots". Allergieën kunnen berucht moeilijk te genezen zijn en het vinden van de triggers kan een uitdaging zijn. Met dit gezegd zou een dierenarts een hond met een allergie comfortabeler kunnen maken terwijl ze proberen de triggers te achterhalen, die het volgende kunnen omvatten:

• Bepaalde voedingsmiddelen en vooral commercieel geproduceerd voedsel dat granen bevat
• Luchtgedragen pollen
• Huisstofmijt
• Omgeving
• Vlooien- en tekenbeten
• Chemicaliën die worden aangetroffen in alledaagse huishoudelijke schoonmaakproducten

Deelnemen aan gezondheidsprogramma's

Alle verantwoordelijke Sint Bernard fokkers zouden ervoor zorgen dat hun dekreuen worden getest op bekende erfelijke en aangeboren gezondheidsproblemen die het ras beïnvloeden door gebruik te maken van het volgende schema:

• BVA/KC Heupdysplasie Schema

De Kennel Club adviseert ook sterk dat alle fokkers zich houden aan het volgende advies voor het welzijn van vrouwelijke Sint Bernards:

• Teven mogen geen nest krijgen als ze jonger zijn dan 2 jaar

Wat met ras-specifieke fokbeperkingen?

Naast de standaard fokbeperkingen voor alle Kennel Club geregistreerde rassen zijn er geen andere ras-specifieke fokbeperkingen voor Sint Bernards.

Wat met Vereisten voor Verzekerde Fokkers?

Het is verplicht voor alle KC Verzekerde Fokkers om de volgende test te gebruiken bij dekreuen en de Kennel Club adviseert sterk dat alle andere fokkers hetzelfde doen:

• BVA/KC Heupdysplasie Schema
• De Kennel Club adviseert ook sterk dat alle fokkers zich houden aan het volgende advies voor het welzijn van het ras:
• Teven mogen geen nest krijgen als ze jonger zijn dan 2 jaar

Net als bij elk ander ras moeten Sint Bernards regelmatig worden verzorgd om ervoor te zorgen dat hun vacht en huid in topconditie blijven, rekening houdend met het feit dat ze dikke dichte vachten hebben en daardoor uiterst vatbaar zijn voor huidproblemen, waaronder hotspots. Ze moeten ook regelmatig dagelijkse lichaamsbeweging krijgen om ervoor te zorgen dat ze fit en gezond blijven. Bovendien moeten honden worden gevoerd met voedsel van goede kwaliteit dat voldoet aan al hun voedingsbehoeften gedurende hun hele leven.

Zorgen voor een Sint Bernard puppy

Sint Bernard puppy's zijn levendig en vol leven, wat betekent dat het essentieel is dat huizen en tuinen ruim van tevoren goed worden puppy-proofed voordat ze arriveren. Een verantwoordelijke fokker zou hun puppy's goed gesocialiseerd hebben, wat altijd leidt tot meer uitgaande, zelfverzekerde en vriendelijke honden vanaf het begin. Met dit gezegd moet worden dat elke puppy zich kwetsbaar zal voelen wanneer ze hun moeder en nestgenoten verlaten, wat in overweging moet worden genomen. Hoe langer een puppy bij hun moeder kan blijven, hoe beter, hoewel het ook niet te lang mag duren.

Het is het beste om af te spreken om de puppy op te halen wanneer er mensen in huis zullen zijn gedurende de eerste week of zo, wat de tijd is die een puppy nodig heeft om zich te settelen. Het puppy-proof maken van het huis en de tuin betekent dat alle gereedschappen en andere voorwerpen die een levendige puppy zichzelf zou kunnen verwonden, moeten worden opgeborgen. Elektrische draden en kabels moeten buiten hun bereik worden geplaatst omdat puppy's graag op dingen kauwen. Giftige planten moeten uit bloembedden en het huis worden verwijderd.

Puppy's moeten veel slapen om te groeien en zich te ontwikkelen zoals het hoort, wat betekent dat het opzetten van een rustige plek die niet te afgelegen is betekent dat ze zich daar kunnen terugtrekken wanneer ze willen dutten en het is belangrijk om ze niet te storen wanneer ze slapen. Het is ook een goed idee om "speeltijd" binnen in huis lekker rustig te houden en om een meer actieve "speeltijd" buiten in de tuin te hebben, wat betekent dat puppy's snel leren minder levendig te zijn wanneer ze binnen zijn.

De documentatie die een fokker voor een puppy verstrekt, moet alle details bevatten van hun ontwormingsdatum en het gebruikte product, evenals de informatie met betrekking tot hun microchip. Het is essentieel dat puppy's opnieuw worden ontwormd volgens een schema dat als volgt is:

• Puppy's moeten worden ontwormd op 6 maanden oud
• Ze moeten opnieuw worden ontwormd wanneer ze 8 maanden oud zijn
• Puppy's moeten worden ontwormd wanneer ze 10 maanden oud zijn
• Ze moeten worden ontwormd wanneer ze 12 maanden oud zijn

De Sint-Bernard heeft een weelderige vacht en staat bekend als een vruchtbare verharing, daarom moeten ze minstens een paar keer per week worden geborsteld en idealiter zou dit dagelijks moeten gebeuren om los en dood haar van hun vacht te verwijderen. Veel mensen brengen hun honden minstens 3 tot 4 keer per jaar naar een professionele trimmer, wat het voor hen veel gemakkelijker maakt om de vacht van hun hond in goede conditie te houden tussen de bezoeken aan het trimsalon. Ze verharen het hele jaar door, hoewel het meestal meer is tijdens de lente en dan weer in de herfst wanneer vaker borstelen nodig is om alles onder controle te houden.

Honden met hangende ogen moeten het gebied rond hun ogen laten controleren en voorzichtig afvegen met een zachte vochtige doek om dingen schoon te houden, wat de kans op pijnlijke zweren vermindert. Het is ook belangrijk om de oren van een hond regelmatig te controleren en ze indien nodig schoon te maken. Als er te veel oorsmeer in de oren van een hond wordt opgebouwd, kan dit leiden tot een pijnlijke infectie die moeilijk te genezen is. Kortom, preventie is vaak gemakkelijker dan genezen als het gaat om oorinfecties.

St. Bernards moeten de juiste hoeveelheid dagelijkse lichaamsbeweging krijgen om ze fit, gelukkig en gezond te houden. Dit betekent een goede 60 - 80 minuten per dag, waarbij veel "losloop" tijd moet worden opgenomen zodat honden zich echt kunnen uiten. Een kortere wandeling in de ochtend zou prima zijn, maar een langere en interessantere in de middag is een must. Deze honden vinden het ook fijn om zo vaak mogelijk in een achtertuin rond te kunnen dwalen, zodat ze echt stoom kunnen afblazen. De omheining moet echter extreem veilig zijn om deze grote honden binnen te houden, want als ze een zwakke plek in het hek vinden, zullen ze snel ontsnappen en in allerlei problemen terechtkomen.

Met dit gezegd moeten St. Bernard puppy's niet te veel worden uitgeoefend omdat hun gewrichten en botten nog in de groei zijn. Dit betekent dat een hond niet op en neer mag springen van meubels of de trap op en af mag gaan. Te veel druk op hun gewrichten en ruggengraat op jonge leeftijd kan ertoe leiden dat een hond later in zijn leven problemen ontwikkelt.

Als je een Sint Bernard puppy van een fokker krijgt, zouden ze je een voedingsschema geven en het is belangrijk om je aan hetzelfde routine te houden door hetzelfde puppyvoer te voeren om eventuele maagklachten te voorkomen. Je kunt het dieet van een puppy veranderen, maar dit moet heel geleidelijk gebeuren, er altijd voor zorgend dat ze geen spijsverteringsproblemen ontwikkelen en als ze dat wel doen, is het het beste om ze terug te zetten op hun oorspronkelijke dieet en dingen te bespreken met de dierenarts voordat je het opnieuw probeert te veranderen. Het is belangrijk om het dieet van een Sint Bernard te krijgen wanneer ze puppy's zijn omdat het hen later in hun leven goed van pas komt en het omgekeerde kan waar zijn als ze verkeerd worden gevoed in een cruciale fase van hun leven wanneer ze nog groeien en volwassen worden.

Oudere honden staan er niet om bekend kieskeurige eters te zijn, maar dat betekent niet dat je ze een minder kwalitatief dieet kunt geven. Het is het beste om een volwassen hond twee keer per dag te voeren, een keer 's ochtends en dan weer 's avonds, ervoor zorgend dat het goed kwaliteitsvoer is dat aan al hun voedingsbehoeften voldoet. Het is ook belangrijk dat honden de juiste hoeveelheid lichaamsbeweging krijgen zodat ze eventuele overtollige calorieën verbranden of ze kunnen te veel gewicht krijgen wat kan leiden tot allerlei gezondheidsproblemen. Obesitas kan het leven van een hond met meerdere jaren verkorten, dus het is belangrijk om vanaf het begin op hun taille te letten.

Omdat de Sint Bernard gevoelig is voor een maagtorsie, is het echt belangrijk dat ze twee keer per dag worden gevoerd in plaats van ze slechts één grotere maaltijd per dag te geven. Het is ook een goed idee om te investeren in een standaard om hun voerbak te plaatsen, wat het makkelijker maakt voor deze grote honden om comfortabel te eten zonder hun nek laag te hoeven strekken om bij hun voedsel te komen. Je moet een hond ook nooit vlak voor of vlak na het eten laten sporten, omdat dit hen meer risico geeft op een maagtorsie.

Voedingsgids voor een Sint Bernard puppy

Puppy's moeten een zeer voedzaam kwalitatief goed dieet krijgen om zich te ontwikkelen en te groeien zoals het hoort. Als ruwe richtlijn kan een Sint Bernard puppy de volgende hoeveelheden per dag worden gevoerd, ervoor zorgend dat hun maaltijden gelijkmatig over de dag worden verspreid en het beste is om ze 3 of 4 keer per dag te voeren:

• 2 maanden oud - 394g tot 547g afhankelijk van de bouw van de puppy
• 3 maanden oud - 504g tot 730g afhankelijk van de bouw van de puppy
• 4 maanden oud - 556g tot 809g afhankelijk van de bouw van de puppy
• 5 maanden oud - 658g tot 972g afhankelijk van de bouw van de puppy
• 6 maanden oud - 607g tot 1104g afhankelijk van de bouw van de puppy
• 8 maanden oud - 755g tot 1129g afhankelijk van de bouw van de puppy
• 9 maanden oud - 701g tot 1113g afhankelijk van de bouw van de puppy
• 10 maanden oud - 658g tot 1248g afhankelijk van de bouw van de puppy
• 11 maanden oud - 613g tot 1101g afhankelijk van de bouw van de puppy
• 12 maanden oud - 574g tot 1041g afhankelijk van de bouw van de puppy
• 13 maanden oud - 538g tot 1084g afhankelijk van de bouw van de puppy
• 14 maanden oud - 535g tot 1031g afhankelijk van de bouw van de puppy

Zodra een puppy 15 maanden oud is, kunnen ze volwassen hondenvoer krijgen.

Voedingsgids voor een volwassen Sint Bernard

Eenmaal volwassen moet een volwassen Sint Bernard een goed kwalitatief dieet krijgen om hun voortdurende goede gezondheid te waarborgen. Als ruwe richtlijn kan een volwassen Sint Bernard de volgende hoeveelheden per dag worden gevoerd:

• Honden met een gewicht van 64kg kunnen 519g tot 683g worden gevoerd, afhankelijk van de activiteit
• Honden met een gewicht van 75kg kunnen 578g tot 761g worden gevoerd, afhankelijk van de activiteit
• Honden met een gewicht van 85kg kunnen 635g tot 836g worden gevoerd, afhankelijk van de activiteit
• Honden met een gewicht van 95kg kunnen 692g tot 911g worden gevoerd, afhankelijk van de activiteit
• Honden met een gewicht van 100kg kunnen 717g tot 944g worden gevoerd, afhankelijk van de activiteit
• Honden met een gewicht van 110kg kunnen 742g tot 977g worden gevoerd, afhankelijk van de activiteit
• Honden met een gewicht van 120kg kunnen 767g tot 1010g worden gevoerd, afhankelijk van de activiteit

Als u op zoek bent om een Sint-Bernard te kopen, zou u iets moeten betalen tussen de €500 en meer dan €1200 voor een goed gefokte stamboom puppy. De kosten voor het verzekeren van een mannelijke 3-jarige Sint-Bernard in noordelijk Engeland zouden £66,42 per maand bedragen voor een basisdekking, maar voor een levenslange polis zou dit u £117,19 per maand kosten (offerte vanaf september 2017). Wanneer verzekeringsmaatschappijen de premie van een huisdier berekenen, houden ze rekening met verschillende zaken, waaronder waar u in het Verenigd Koninkrijk woont, de leeftijd van een hond en of ze gecastreerd of gesteriliseerd zijn, onder andere zaken.

Wat betreft voedingskosten moet u het beste kwaliteitsvoer kopen, zowel nat als droog, om uw hond te voeden en ervoor te zorgen dat het past bij de verschillende levensfasen. Dit zou u tussen de £80 - £100 per maand kosten. Daarbovenop moet u rekening houden met dierenartskosten als u uw huis wilt delen met een Sint-Bernard, en dit omvat hun initiële vaccinaties, hun jaarlijkse boosters, de kosten van castratie of sterilisatie van een hond wanneer de tijd rijp is en hun jaarlijkse gezondheidscontroles, die allemaal snel oplopen tot meer dan £2000 per jaar.

Als ruwe richtlijn zou de gemiddelde kosten om voor een Sint-Bernard te zorgen en te zorgen tussen de £150 en £220 per maand liggen, afhankelijk van het niveau van verzekeringsdekking dat u kiest voor uw hond, maar dit omvat niet de initiële kosten van het kopen van een goed gefokte gezonde Kennel Club geregistreerde stamboom puppy.

Bij het bezoeken en kopen van een puppy of hond zijn er veel belangrijke dingen om te overwegen en vragen te stellen aan de fokker/verkoper. U kunt hier onze algemene adviezen voor puppy's/honden lezen, waarbij wordt benadrukt dat u de puppy met zijn moeder moet zien en moet controleren of de hond ontwormd en gechipt is.

Sint-Bernards zijn een uiterst populair ras, zowel in het VK als elders in de wereld, wat betekent dat goed gefokte puppy's veel geld kosten. Daarom zijn er specifieke adviezen, vragen en protocollen om te volgen bij het kopen van een puppy, die als volgt zijn:

• Pas op voor online oplichting en hoe deze te vermijden. U kunt online en andere advertenties zien van oplichters die afbeeldingen tonen van prachtige Sint-Bernardpuppy's te koop tegen zeer lage prijzen. De verkopers vragen echter om geld vooraf voordat ze akkoord gaan om een puppy naar een nieuw huis te brengen. Potentiële kopers moeten nooit een puppy ongezien kopen en mogen nooit een aanbetaling of ander geld online betalen aan een verkoper. U moet altijd het huisdier bij de verkoper thuis bezoeken om te bevestigen dat ze echt zijn en hun adres noteren.
• Zoals eerder vermeld, behoren Sint-Bernards tot de meest populaire rassen in het VK. Daarom zijn er veel amateurfokkers/mensen die te vaak fokken met een Sint-Bernard teef, zodat ze snel winst kunnen maken zonder te zorgen voor het welzijn van de puppy's, hun moeder of het ras in het algemeen. Volgens de regels van de Kennel Club kan een teef slechts 4 nesten krijgen en moet ze een bepaalde leeftijd hebben om dit te doen. Iedereen die een Sint-Bernardpuppy wil kopen, moet zeer goed nadenken over van wie ze hun puppy kopen en moet altijd vragen om de relevante papieren met betrekking tot de afstamming van een puppy, hun vaccinaties en hun chipregistratie te zien.
• Toekomstige eigenaren moeten zich ervan bewust zijn dat overdreven kenmerken in een Sint-Bernardpuppy het directe gevolg zijn van slechte fokpraktijken